samarn's profileYour love is like the wi...PhotosBlogListsMore Tools Help

Your love is like the wind,I can’t see it but I can feel it...

Everytime I feel the wind on my face.I think of you...
There are no photo albums.

KO KO KO

No content has been added yet.
March 27

ทหารเอก-School gangs2

ทหารเอก - Wonderful

แสนสุขสมภิรมย์ยามเคียงคู่กัน
แสนสุขสันต์หากฉันนั้นแทนที่เขา
โอ้...เรานั้นอยู่ห่างกันแสนไกล
เข้าใจ  เป็นได้เพียงทหารเอก

โอ้...เจ้าหญิงช่างงดงามสะดุดตา
เธอมาพร้อมเจ้าชายที่รูปงาม
ตัวฉันทำได้แค่ติดตาม  คุ้มครองยามเธอมีภัย

ทหารเอกอย่างฉันเคียงข้างเธอคงไม่ไหว
จะบันดาลสิ่งใด ๆ ทำไม่ได้  ไม่มีทาง
อยากจูงมือ  อยากควงแขน  อยากอิงแอบแนบชิดใกล้
ทำไม่ได้สักอย่าง

มองเจ้าหญิงเมื่อยามเดินผ่านมา
เพียงสบตารู้ว่าเธอมีใจ
อยากรู้จัก  อยากจะเก็บเธอเอาไว้
แต่มันห่างไกลเหลือเกิน

ทหารเอกอย่างฉันได้แค่มองอยู่ตรงนี้
แค่อยากจะมีเธอเก็บไว้ในใจ
เก็บไว้ให้ถึงเผื่อว่าวันไหน
เธอจะเปลี่ยนใจมารักกัน

ทหารเอกอย่างฉันเคียงข้างเธอคงไม่ไหว
จะบันดาลสิ่งใด ๆ ทำไม่ได้  ไม่มีทาง
อยากจูงมือ  อยากควงแขน  อยากอิงแอบแนบชิดใกล้
ทำไม่ได้สักอย่าง

ทหารเอกอย่างฉันได้แค่มองอยู่ตรงนี้
แค่อยากจะมีเธอเก็บไว้ในใจ
เก็บไว้ให้ถึงเผื่อว่าวันไหน
เธอจะเปลี่ยนใจมารักกัน
November 30

TICKET (Ost.รักแห่งสยาม)

 

เคยได้ยินใช่ไหมว่าที่นึงถ้าไปถึง เราจะมีทุกอย่าง
ความสุขความฝันอะไรที่เฝ้ารอ จะรอเราอยู่ที่ปลายทาง
และต้องใช้เพียงตั๋วเดินทางแค่ใบเดียว และมันก็ไปกลับได้ตั้งหลายครั้ง
แต่ ไม่เคยจะมีผู้ใดที่เคยไป จะกลับมาเล่าอะไรให้ฉันฟัง

ก็เลยสงสัยว่าจริงหรือไม่จริง อยากไปเจอกับตัวสักครั้งหนึ่ง
จะต้องเดินทางไกลด้วยเท้าฉันก็ยอม หากมันจะมีอะไรเมื่อไปถึง
ต่อให้ตั๋วเดินทางจะแพงสักเท่าไหร่ ต้องจ่ายด้วยอะไรจะไปหามา
และฉันจึงจ่ายหมดเท่าชีวิตที่ฉันมี เพื่อให้ใครบางคนมาส่งคืนและบอกว่า

***ตั๋วใบนี้ ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน
เพียงแต่ว่ารถขบวนนี้ไม่มีที่ให้กับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง(*2)

อย่างที่เคยบอกไปฉันทุ่มเทและออกเดินไปตามทางที่เขาไป
จะเหนื่อย จะร้อน จะหนาวฉันไม่กลัว ตราบใจทรนงจะทนไหว
และในไม่ช้าไม่นานก็มองเจอ ว่ามีปลายทางอยู่ไม่ไกล
ก็เลยตะเกียกตะกายเพื่อไปเจอ สุดท้ายปลายทางที่หายไป

มันคงไม่มีจริงแท้และแน่นอน ปลายทางให้กับคนอย่างฉัน
แม้แต่ตั๋วเดินทางที่ใครๆ ก็มี ก็ไม่ได้มีให้คนอย่างฉันเหมือนกัน
จึงหวนคืนไปยังทางที่เดินมา ก็มีใครมองอยู่ตรงนั้น
พอเดินกลับไป ก็เจอคนเดิม ที่บอกกับฉัน ย้ำๆ ซ้ำๆ ว่า...

(***)

September 05

ทักทาย ทายทัก

 

 

หลังจากดองอยู่ในโหลมานาน น๊าน นาน

ก็ได้ฤกษ์โผล่มา แต่ยังไม่มีไรจะเล่า

เลยเอาบางสิ่งมาให้อ่านกันเล่นๆ นะ

 บางครั้ง ความสุขก็ไม่จำเป็นต้องไขว่คว้ามา บางครั้ง มันอาจจะจะอยู่ใกล้ๆตัวคุณก็ได้

ลองอ่านดูเผื่อคุณจะพบความสุขในไม่ช้านี้...

1. นึกไว้เสมอว่า การโกรธ 1 นาที จะทำให้ความทุกข์อยู่กับคุณ 3 ชั่วโมง

2. ถ้ายิ้มให้กับคนที่อยู่ในกระจกรับรองว่าเขาต้องยิ้มตอบกลับมาทุกครั้ง

3. ลองปลูกต้นไม้เองซักต้นการเติบโตของมันจะบ่งบอกตัวตนของคุณได้

4. หลับตานิ่งๆสัก 3 นาที เมื่อรู้สึกว่าอะไรที่อยู่ตรงหน้ามันช่างยากเย็นเหลือเกิน

5. ระหว่างแปรงฟันฮัมเพลงไปด้วยจนจบ จะทำให้ฟันสะอาดขึ้นเป็น 2 เท่า

6. เคี้ยวข้าวแต่ละคำให้ช้าลงจากรสชาติที่ธรรมดา ก็จะอร่อยขึ้นเยอะเลย

7. ไม่ว่าผมจะสั้นหรือยาวแค่ไหนก็ต้องการให้หวีอย่างทะนุถนอมเหมือนกันหมด

8. การขึ้น-ลงบันไดสูงๆแบบไม่ให้เมื่อย คือ การไม่นับว่ากำลังยืนอยู่บันไดขั้นที่เท่าไร

9. คนตาบอดจะเห็นว่าคุณหล่อมากๆทันทีที่คุณถามเขาว่า “ช่วยพาข้ามถนนไหมคับ”

10. เมื่อจะหยิบเศษเงินให้ขอทานไม่จำเป็นต้องนับก่อนที่จะหย่อนลงกระป๋องหรอก

11. ควรหัดพูดคำว่า ไม่เป็นไร ให้เคยปากมากกว่าจะพูดคำว่า จะเอายังไง

12. ลองตั้งนาฬิกาให้เร็วขึ้น 15 นาที รับรองว่าจะไม่ไปสายเหมือนเมื่อก่อน <<อันนี้เอาไปใช้ได้เลยรับรองไปโรงเรียนทันไม่โดนทำโทษให้เหนื่อยตอนเช้าแน่นอน

13. สัตว์เลี้ยงที่บ้านเก็บความลับเก่ง ดังนั้น เรื่องที่ไม่อยากให้ใครรู้ จึงเล่าให้มันฟังได้

14. อาหารที่จะไม่ชอบกินตอนเด็กลองตักเข้าปากอีกสักที เผื่อจะกลายเป็นอาหารจานโปรด

15. เขียนชื่อคนที่คุณเกลียดใส่กระดาษ แล้วฉีกทิ้ง (หรือแปะไว้ใต้รองเท้าแล้วใส่รองเท้านั้นไปเดินเล่นสักพัก) ความเกลียดจะเบาบางลงเรื่อยๆ <<ต้องลองไปทำดูซะและ
16. ปล่อยน้ำตาให้ไหลโดยไม่ต้องเช็ด เมื่อน้ำตาแห้ง จะดูแทบไม่ออกเลยว่าเพิ่งร้องไห้

17. ตุ๊กตาและของเล่นเก่าๆจะทำให้เรายิ้มออกเสมอเมื่อได้เห็นมันอีกครั้ง

18. ก่อนซื้ออะไรก็ตาม ต้องคิดหาประโยชน์ของมัน ทำให้ได้ 3 ข้อก่อน

19. ถึงเสื้อและกางเกง ในตู้จะมีอยู่น้อย แต่ถ้าใส่สลับกันไปเรื่อยๆก็จะดูเหมือนมีเยอะขึ้น

20. ซาลาเปา 1 ลูก กินได้ 2 คน ลูกชิ้นปิ้ง 1 ไม้ กินได้ 4 คน ถ้าคุณคิดจะแบ่งเท่านั้นเอง

21. เลือกให้ของขวัญคนที่ไม่เคยได้ ดีกว่าให้คนที่ได้เยอะ จนจำชื่อคนให้ได้ไม่หมด

22. ในวันที่รู้สึกเศร้าหรือเหงาๆเดินไปซื้อดอกไม้ให้ตัวเองซักดอกก็จะดีขึ้น

23. แอบรักใครสักคน...ยังไงก็ยังดีกว่าไม่เคยรู้ว่าความรู้สึกรักมันเป็นอย่างไร <<ซึ้งกินใจข้อนี้ T^T

24. ถึงจะไม่ได้ออกไปไหน แต่ก็ไม่ได้หมายความจะแต่งตัว สวยๆ หล่อๆ ไม่ได้นี่

25. ฝึกโรแมนติกง่ายๆคนเดียวบ้าง ด้วยการนั่งนับดาวให้ครบ 100 ดวงก่อนนอน

26. ถ้าคุณเช็ดกระจกที่ขุ่นมัวที่สุดจนสดใสได้ "ทำไมถึงจะเรียนดีกว่านี้ไม่ได้"

27. พยายามอ่านหนังสือทุกชนิดในมือให้จบ มันอาจจะไม่สนุก แต่ก็มีประโยชน์แฝงอยู่

28. วันที่ตื่นเช้าให้บิดขี้เกียจให้นานที่สุด เท่าที่จะนานได้ ถ้าขี้เกียจออกกำลังกาย

29. แค่เอาข้าวที่กินไม่หมดไปให้หมาที่เดินผ่าน ก็เป็นการทำบุญที่ไม่ต้องลงทุนแล้ว

30. ปิดไฟดวงที่ไม่จำเป็นในบ้าน แม่จะได้มีค่าขนมให้คุณเพิ่มขึ้นอีกหลายบาท

 ถ้าโกรธกับเพื่อน. . . มองคนไม่มีใครรัก
ถ้าเรียนหนัก ๆ . . . มองคนอดเรียนหนังสือ
ถ้างานลำบาก . . . มองคนอดแสดงฝีมือ
ถ้าเหนื่อยงั้นหรือ . . . มองคนที่ตายหมดลม

ถ้าขี้เกียจนัก . . . มองคนไม่มีโอกาส
ถ้างานผิดพลาด . . . มองคนไม่เคยฝึกฝน
ถ้ากายพิการ . . . มองคนไม่เคยอดทน
ถ้างานรีบรน . . . มองคนไม่มีเวลา

ถ้าตังค์ไม่มี . . . มองคนขอทานข้างถนน
ถ้าหนี้สินล้น . . . มองคนแย่งกินกับหมา
ถ้าข้าวไม่ดี . . . มองคนไม่มีที่นา
ถ้าชีวิตแย่ . . .มองคนที่แย่ยิ่งกว่า

อย่ามองแต่ฟ้า . . .ที่สูงเกินตาประจักษ์
ความสุขข้างล่าง . . . มีได้ไม่ยากเย็นนัก
เมื่อรู้แล้ว . . . จัก . . . ภาคภูมิชีวิตแห่งตน

ตบท้ายด้วยขำขันสักเรื่องละกัน

ผู้หญิง 2 คนนั่งอยู่ ต่างคนต่างมา

คนด้านซ้ายมือแต่งตัวเหมือนคุณหญิงใส่เพชรใส่ทองมากมาย
คนด้านขวาแต่งตัวเรียบ ๆ

แล้วผู้หญิง 2 คนก็เริ่มคุยกัน

สาวเปรี้ยว: สวัสดีค่ะมาเที่ยวคนเดียวเหมือนกันเหรอคะ
สาวเรียบร้อย: ค่ะมาคนเดียว

สาวเปรี้ยว: เนี่ย เดี๊ยน ไม่ได้มาเที่ยวอย่างเดียวหรอกคะ
กะว่าจะมาดูรถ Porche ไปให้ลูกใช้ซัก 2 คัน
สาวเรียบร้อย: อ๋อเหรอคะ

สาวเปรี้ยว: ตอนสมัยอยู่ฝรั่งเศส ก็ขับจากัวร์ กับเฟอร์รารี่
เจ้าคุณพ่อซื้อให้ค่ะ เงินสดนะคะ
สาวเรียบร้อย: อ๋อเหรอคะ

สาวเปรี้ยว: มานี่จะซื้อของขวัญให้ตัวเองซะหน่อย
กะว่าจะซื้อเพชรกลับเมืองไทยซัก 50 กะรัต
สาวเรียบร้อย: อ๋อเหรอคะ

สาวเปรี้ยว: แล้วคุณน้องหล่ะคะ ชีวิตเป็นไงบ้างค่ะ
สาวเรียบร้อย: ก็ไม่มีอะไรคะ ชีวิตเรียบง่าย

สมัยเรียน พ่อให้ไปเรียนในวัง ได้แต่เย็บปักถักร้อย ร้อยพวงมาลัย ทำขนม

ครูห้ามพูดคำหยาบ ครูบอกว่าถ้าจะด่าใคร อีตอแหล ให้พูดว่า
อ๋อเหรอคะ

 

 

 

May 16

สงกรานต์50 ความเหมือนที่แตกต่าง

แวบมาเอาออกจากโหลหน่อยนึง
ด้วยเหตุที่มันยุ๊งยุ่งเปงยุงตีกัน
เลยมาอัพกันแบบดิบๆก่อนละกัน
สงกรานต์ปีนี้ข้าพเจ้าก็ได้ไปใต้
เหมือนปีที่แล้วแต่ต่างกันเล็กน้อย
ปีที่แล้ว ตรัง กระบี่ ภูเก็ต
ปีนี้ สมุย ตรัง กระบี่ พ่วงภูเก็ตจึ๋งนึง
เอาละมาดูการเดินทางของเราเลยดีกว่า
เริ่มสตาร์ทที่สมุย เป็นเกาะเล็กๆ ถ้าใครจะไป
แนะนำให้มีรถส่วนตัวไปจะคุ้มกว่า
เพราะว่าค่ามอไซค์รับจ้างที่นั่นแพงเป็นบ้า
ที่นี่ก็ได้เที่ยวน้ำตก(ขออภัยจำชื่อไม่ได้)
แล้วไปยืนโดดทรายรอเรือข้ามฟากอีกหน่อย
แค่เนี้ยะแหละ สมุย T T
มะน่าเชื่อมาทะเลตัวยังมะเปียก
จากนั้นก็มาซุกหัวต่อที่ตรัง
คุ้นเคยเป็นบ้า ก็เค้าเพิ่งมาปีที่แล้วอะ
แต่ปีนี้มีสิ่งที่แตกต่างนะ
อย่างแรกเลย ค่าเรือที่แพงขึ้น แต่ไกด์ออก
ก็มะใช่เรื่องของเรา ต่อมาก็เรื่องคลื่นลม
แหมแรงได้ใจ จนอยากจะเป็นลม
มีท่านผู้ร่วมทริปถึงกับสบถด่าทอ
ว่าจะพามาตายเลยทีเดียวเชียว ร้องไห้ด้วย 5555
มะอยากจะบอกว่า ตูนั่งหน้า อยากร้องกว่าอีก
แต่ร้องมะด้าย.ย..ย น้ำทะเลเข้าปาก
แล้วไกด์ก็พาไปต่อที่ภูเก็ต
ไกด์นำเสนอมาก แหลมพรหมเทพ
(เคยไปแล้วเช่นกัน) แต่ครั้งนี้
ไกด์พาเราไปปล่อยอีกจุดนึง
ซึ่งน่าจะเป็นส่วนชมวิว แล้วครั้งที่แล้ว
เราไปยืนตรงไหนมาหว่า
เป็นไกด์ที่ดีมาก มันตก 6 โมงครึ่ง
พามาตั้งกะ 3 โมงครึ่ง
ตากแห้งเป็นปลาแดดเดียวไป
ระหว่างรอก็พูดเล่นๆกะน้องว่า
หวังว่าพระอาทิตย์คงไม่กวนตรีนเหมือนภูกระดึงนะ
รอก็รอเง็ก บทจะลงก็ไม่มีปี่มีขลุ่ยไม่รอกล้องเล้ย
แล้วท่านก็ไม่ทำให้ผิดหวัง
ท่านรอคับ แต่มีของแถมเป็นเมฆ ค่อยๆโผล่ขึ้นมา
เป็นรูปหมาจู (เหมือนเกาะหมาจูที่ตรังเล้ย)
แต่ดูอีกที คล้ายพุดเดิ้ลนะ
รูปที่ท่านทั้งหลายเห็น ข้าพเจ้าไม่ได้ใช้โปรแกรมใดๆ
เนื่องจากไม่มีฝีมือพอ ของจิงล้วนๆ
ไล่ชิ้วๆ เมฆบ้ามันก็ไม่ไป
มันเป็นงี้จนตกเลย กวนประสาทเปงบ้า
หลังจากชมอาทิตย์หมาจู+พุดเดิ้ลแล้ว
ก็เข้าที่พัก แต่เรามีปัญหาละ
ห้องพักเราแอร์ไม่เย็น แต่พอดี
เป็นคนขี้หนาว เลยไม่เดือดร้อนมาก
กะว่าเออ นอนๆไปเหอะ คืนเดียวเอง
แต่แล้วก็มีไกด์ผู้โชคร้ายมาขอนอนด้วย
เนื่องจากเรานอนคนเดียว ได้ มาเล้ย
ไกด์แกก็นั่งไปพักนึง แล้วมันก็มาละ
"ร้อนเนอะ แอร์เปงไรป่าวเนี่ย"
"อืม แอร์มันมะค่อยเย็น"
"ไม่ได้ อย่างงี้ต้องเรียกเจ้าหน้าที่โรงแรมนะ"
แล้ว she ก็กด ตุ๊ดๆๆ
เจ้าหน้าที่ก็เข้ามาในห้อง จากนี้เป็นบทสนทนา
ของไกด์กะเจ้าหน้าที่นะจ้ะ
"แอร์ไม่เย็นเหรอคะ"
"ใช่น้อง แอร์เป็นไรป่าว"
"อ๋อ เอางี้พี่ตามหนูมายืนหน้าห้องเนี่ย
ร้อนมะคะ"
"ร้อนจ้ะน้อง"
"ตามนู๋มาในห้องนะคะ เย็นมะคะ"
"เย็นจ้ะ"
"เห็นมะคะ ว่าแอร์เย็นแล้ว ตกลงปกตินะคะ"
"จ้ะ"
ไม่รู้ว่าไกด์เราโดนของหรือปัญญาอ่อนกันแน่
แถมไกด์มีหน้ามาบอกเราด้วย
"เออ แอร์เย็นอย่างที่เค้าว่าแฮะ"
"เหรอ งี้ถ้าน้านอนแล้วร้อน น้าก็วิ่งออกไปข้างนอก
แล้วค่อยเข้ามาละกันนะ"
เรากวนตีนไปมั้ยอะ ก็มันจิงๆนิหว่า
บ้าทั้งเจ้าหน้าที่กะไกด์
เป็นวิธีซ่อมแอร์ให้เย็นเร็วที่สุดเท่าที่เราเคยเห็นเลย
จากนั้นก็ไปดำน้ำที่พีพี
เป็นที่ที่เรารอคอยที่สุดในทริป
มาก็เพราะมันนี่หละ ครั้งที่แล้วไม่ได้มาดำ
พอเรือออก ก็เห็นปลาเต็มไปหมด
ปลาตีนอะนะ เต็มหน้าต่าง
ก็ดันไปนั่งกันเต็มดาดฟ้าเรือ
ตูนั่งในเรือก็เห็นแต่ตีนดิ
พอถึงจุดดำ ดี๊ด๊ามากมาย
แต่พอลงไปได้แป๊บเดียวต้องรีบขึ้น
เนื่องจากคลื่นแรงมาก
พัดฝรั่งตัวโตกระแทกเรือเลยทีเดียวเชียว
ทริปดำน้ำเลยล่ม ไปว่ายต๋อมแต๋มบนเกาะพีพีแทน
ก็ว่ายไม่ค่อยได้อีกนั่นแหละ ลมแรงมาก
เรืองี้โคลงเคลง จนประชาชนบนเรือ
เมาเรืออ้วกแตกอ้วกแตน คุ้มเหลือกำลัง
เที่ยวหนึ่งได้ถึงสอง ดำน้ำ + ดรีมเวิลดิ์
เรือเฟอร์รี่กระดกซะเหลือกำลัง
ถ้าถ่ายได้ถ่ายให้ดูแล้ว
บนเรือมีคนไม่เมาอยู่ไม่กี่คน
เรากะน้อง พยายามเล่าเรื่องตลกกลบความกลัว
พี่กะพ่อเรา หลับซะงั้น หนีปัญหานิหว่า
แม่เรา ชิวๆ เดินกินแตงโมเย้ยอีกตะหาก
สิ่งที่ได้กลับมา นอกจากความประทับใจ
ยังได้รักษาอาการกลัวความเร็วด้วย
คงเป็นเพราะเรือที่อ้วกแตกอ้วกแตนกันนี่ละมั้ง
อาการดีขึ้น ไม่หายขาดแต่รู้สึกได้ว่าดีขึ้น
สงสัยผ่านช่วงเฉียดตายมา เหอๆ
จากนั้นก็นั่งรถกลับบ้าน กรุงเทพ-ภูเก็ต
โดยลุงคนขับ ที่พยายามบอกว่าไม่ง่วงๆ
แม้แกจะนั่งสัปหงก เชื่อตายละ
แต่ชีวิตก็กลับมาครบ 32 แต่คงไม่ไปกะทัวร์บ้านี่ละ
ทัวร์บ้าอาร้าย ทำตูไม่ได้หลับได้นอน - -"
 
 
 
March 07

ปีหมูที่น่าจดจำไปอีกนาน

 

หลังจากทำการหมักดองจนได้ที่แล้ว

ก็ถึงเวลาเอาออกจากโหลดอง(สเปซ)

ปีนี้มีเรื่องราวที่น่าจดจำเกิดกะเรามากมาย

ผ่านมาสามเดือนแต่ยังกะผ่านมาเกือบปี

แต่ที่น่าสนใจคือตั้งกะปีใหม่จีน

ซึ่งก็คือตรุษจีนนั่นเอง

เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นกับเรา

หลังจากกลับมาจากเที่ยวครั้งที่แล้ว

เราก็มีอาการเปงไข้เล็กน้อย

แต่ไม่หนักหนา แต่มันมะหายสักที

แต่พอใกล้ตรุษจีนปุ้บ ไข้เราก็ขึ้นสูงทันที

เราก็นึกว่าเพราะ season change

ก็พยาบาลตัวเองด้วยการ

กินยาสามัญประจำบ้าน (ทิฟฟี่ ดีคอลเจนประมาณนั้น)

ก็มะหาย และแล้วก็เริ่มมีตุ่มขึ้นที่ตัวเรา

ให้พี่ดูพี่บอกว่า "เมิงเปงผด เชื่อกู"

ให้น้องดูน้องบอกว่า "แพ้ยาบอกแล้วอย่ากินทิฟฟี่"

ก็เลยมะได้คิดไร นอนป่วยต่อไป

พอวันตรุษจีนปุ้บ ความจริงก็เฉลย

เพราะเม็ดมาฮึม อีสุกอีใสนี่เอง

เป็นโรคที่เรากัวไม่อยากเป็นที่สุด

แล้วดันมาเป็นตอนตรุษจีน อดหมด

จะไปไหนก็มะได้ แล้วหลังจากนั้น

มะกี่วัน ก็มีคนโทรมาบอกว่าญาติเสีย

เพิ่งไปเที่ยวด้วยกันมาเอง ค่อนข้างสนิทซะด้วย

ก็เลยเอาวะ เอาเชื้อไปแพร่ อะมะใช่

ไปงานเค้าหน่อย ก็ใส่เสื้อผ้าคลุมเรียบร้อยนะ

พยายามเฟดตัวเองจากมวลชนน่าดู

แล้วทันใดนั้น ก็มีหลานมากระโดดกอดเรา

วินาทีนั้นตกใจมาก ได้แต่ร้อง

"อย่าๆๆๆ พี่เปงอีสุกอีใส"

คำตอบที่ได้รับ

"ว๊าย นู๋เปงแล้ว กิ๊วๆ ไมตะเองโตป่านนี้เพิ่งเป็น"

ผิดหรือเนี่ย ที่เราเปงตอนใกล้ 30

แล้วไอ้หลานเรามันก็แค่ 5 ขวบ

มันจะรีบเป็นไปถึงไหนเนี่ย

ก็โดนหลานล้อไปตามระเบียบ

และไม่ใช่แค่หลาน แม้แต่เด็กคนอื่นที่รู้จัก

มันก็เป็นกันหมดแล้ว T T

เราไปอยู่ไหนมาเนี่ย

แล้วอาการมันก็แย่มาก เลยได้ไปงานศพเค้า

วันแรกวันเดียว จากนั้นไปโรงบาลสองครั้ง

ครั้งแรก หมอน่ารักมาก เปงผู้ชาย

"เปงไรมาคับ"    "เหมือนจะเปงอีสุกอีใส"

หมอมองหน้าเราแล้วรีบหลบตา

จากนั้นไม่ยอมสบตาเราอีกเลย พระเจ้า

เปงการไปหาหมอที่เร็วมาก 

รวมรับยาด้วยไม่ถึงห้านาที

น้องเราเปงหวัดรอไปครึ่งชั่วโมง

แล้วมันก็อย่างที่คาด อาการไม่ดีขึ้น

เลยไปโรงบาลที่สอง เปงโรงบาลเด็ก

ไหนๆก็เปงโรคเด็กละ

หมอดีมาก ไม่รังเกียจเลย

มีการจับตัวเราดูโน่นดูนี่ด้วย

แต่ประโยคแกแปร่งๆไปหน่อย

"หมอขอให้พักงานอาทิตย์นึงนะคับ

ระหว่างนี้อย่าออกไป เพ่นพ่าน เด๋วจะติดคนอื่นเค้า"

เพ่นพ่านมันใช้กะหมามะใช่เหรอ

โกโก้จังก็เอ๋อรับประทานไปเล็กน้อย

หลังจากนั้นเรื้อนก็รับประทานโกโก้จัง

เพราะแผลมันตกสะเก็ด คันๆๆๆๆ

และเก็บตัวตามที่หมอสั่งสองวัน

จากนั้นทนไม่ได้ ขอออกไปแพร่เชื้อที่ห้างหน่อย

ใจจะขาดแล้วเอ๊ย ไปทั้งหน้าผุๆพังๆงั้นแหละ

มะหวายเจงๆการอยู่บ้านโดยตีกรอบว่า

ช้านถูกขังเนี่ย เซ็งจิตเจงๆ

ปัจจุบันอาการดีขึ้นจนเกือบปกติละ

ยังมีเกาหูเล็กน้อย แต่ไม่มีรูปให้ดูหรอกนะ

แม้เพื่อนๆจะพยายามยุยงส่งเสริม

แต่เพื่อนขอเหอะ แค่กระจกยังมะอยากมองเลย

แต่เราก็รู้เลยนะว่า อีสุกอีใสเนี่ย

เปงตอนเด็กจะดีกว่า เพราะว่า

1. เด็กตัวเล็กกว่า อัตราการขึ้นของแผลก็น้อยกว่า (เกี่ยวมะ)

2.มีคนพยาบาล หาข้าวให้กิน มะต้องบุฟเฟต์เหมือนเรา

3.เด็กเป็นน่ะมันเรื่องธรรมดา ผู้ใหญ่เป็นจะโดนโห่ฮา

หลังจากนับข้อดีได้สามข้อ หมอขอฟันธง

แต่เอาว้า ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้พิชิตน้องสุกใส

ใครยังมะเปงก็ไปฉีดยาซะนะ

หมอบอกเค้าเพิ่งผลิตวัคซีนได้ไม่กี่ปีนี้

เด๋วเปงอย่างเราแล้วจะหนาว

 

หายหน้าหายตาไป พอสมควร
 
เนื่องจากมีภารกิจ&สัญจรไปโน่นนี่
 
เริ่มจากงานปริญญาเพื่อนคนเก่ง
 
ได้ป.ตรีใบที่สองละ เก่งจังเยยนู๋คนเนี้ยะ
 
เพื่อนโผ้มๆๆ อิอิ ขออวดหน่อย
 
กลับมาัยังมะทันหายเหนื่อยก็ต้องแพ็คกระเป๋า
 
ไปต่อที่เพชรบูรณ์ ขอบอก หนาวได้ใจมาก
 
ตอนไปถึงน่าจะ 8 องศาได้
 
พูดงี้ควันออกเชียว ไอ้ที่ได้ไปเนี่ยมะใช่ไรหรอก
 
มีคนแคนเซิลตั๋ว บุญเลยหล่นทับเรา หุหุ
 
แล้วไปต่อที่เขื่อนป่าสัก ลพบุรี
 
เสียดายวันนั้นกะไปนั่งรถชมเขื่อน
 
ดันมีกีฬาสีพนักงานเลิกครึ่งวันซะงั้น
 
อดเลยเรา  แต่มันก็ดูมะค่อยมีไรอะนะ
 
ระหว่างเดินทางไปก็นั่งคิดไป
 
อืม จะเขียน Tag ดีมั้ยน้อ
 
มะรุจะเอาไรมาเขียน นั่งคิด นอนคิด
 
ก็พอจะกลั่นออกมาได้ แต่คงไม่ใช่เรื่องลับไรมากมาย
 
อะเริ่มกันเลยละกันนะ
 
1.โกโก้จัง เป็นลูกสาวคนเดียวในบรรดาพี่น้อง
 
(แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นลูกสาวหรือลูกชายซะแล้วเรา)
 
2.บ่อยครั้งที่คนมองเราแล้ว มักจะคิดว่าเราใจร้อน
 
แต่จริงๆ เป็นคนใจเย็นมากมาย หรือไม่รู้ตัวก็ไม่รู้
 
โกรธคนนี่นับครั้งได้เลยนะ
 
3.เหมือนจะไฮเทค แต่จิงๆ ค่อนข้างเป็นคนโลว์เทค
 
อย่างสเปซเนี่ย กว่าจะรู้จักก็ปาไปนานมากแล้ว
 
แต่ก็เพราะสเปซนี่แหละ ที่ทำให้พอมีความรู้
 
เรื่องคอมฯ ขึ้นมาบ้าง มีประโยชน์เหมือนกันนะเนี่ย
 
4.เป็นมังสวิรัติ ไม่กินเนื้อ แต่กินไข่กะนมได้นะ
 
ก็มะรุเหมือนกันว่าทำไม แต่มันกินไม่ได้อะ
 
สงสัยชาติก่อนกินมาแยะเกินโควต้า
 
5.เป็นโรคกลัวความเร็ว อันนี้เพิ่งได้เชื้อ
 
มาจากการไปเล่นดรีมเวิลดิ์
 
หลายท่านลงความเห็นว่า "จิตตก"
 
กะลังพยายามปรับปรุงอยู่
 
เป็นมาหลายปีละ ก่อปัญหาในการขับรถมากมาย
 
แรกๆ นี่ขับบนทางราบยังไม่ได้เลย
 
แต่ก่อนไปเล่นนี่ ทางด่วนสบายเลยนะ
 
ตอนนี้ทางด่วน สะพานกลายเป็นของต้องห้ามแว้ว TT
 
ใครมีวิธีดีดีแนะนำหน่อยก็ดีนะ
 
อาวละ จบข้อมูลส่วนตัวโกโก้แล้ว
 
ตลอดเดินทางคิดได้แค่นี้แหละ
 
จะไม่อัพก็กัวคน Tag มาจะเสียใจ
 
ยังไงก็ขอบคุณนู๋ปลานะจ้ะที่ให้เกียรตินี้
 
พี่โก้ทำการบ้านมาส่งแล้วจ้ะ อิอิ
 
 
อันนี้สเปซของนู๋ปลาสุดฮอตเค้า
 
น่าจะรู้จักกันหมดแล้วมั้ง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ก่อนอื่นก็ขอส่งท้ายปีเก่า

ต้อนรับปีใหม่ล่วงหน้า

ขอให้ปีหมูนี้ทุกคนมีความสุขทั่วหน้านะจ้ะ

อะไรไม่ดีในปีเก่าๆ ก็ทำเป็นลืมๆกันบ้าง

ปีที่ผ่านมาก็มีหลายๆเรื่อง ที่ทำให้เรา

รู้สึกดีและไม่ดี แต่ทุกเรื่องก็จะเป็น

บทเรียนที่ดีแก่เรา

ชีวิตคนเราแสนสั้นนัก

อยากทำไรก็ทำกันเถอะนะ

(หมายถึงเรื่องดีดีนะ)

ดูแลคนใกล้ตัวให้มาก

คนที่เราไม่รู้จัก เรายังพูดดี

ทำดีกับเค้าเลย

แล้วกับพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนฝูง

เราก็ต้องถนอมน้ำใจกันให้มากๆนะ

มีของดีอยู่ใกล้ตัว ก็อยากให้รักษากันเอาไว้

พล่ามมาแยะแล้ว เอาเป็นว่า

พบกับบล็อคใหม่ปีหน้าละกัน

สุขสันต์วันปีใหม่ทุกคนจ้า...

 

 

 

 

 

 

View more entries
 

samarn hahaha

Occupation
Location
Interests
ที่หยอกที่กัดก็เพราะรักนะจ้ะ ทุกคน ^ ^

Windows Media Player